Andrzej Kieruzalski

Andrzej Kieruzalski

Urodzony 27 sierpnia 1928 w Warszawie, zmarł 3 maja 2017 w Warszawie.

Twórca i dyrektor Zespołu Artystycznego Gawęda, jeden z pierwszych kawalerów Orderu Uśmiechu i laureat Nagrody m.st. Warszawy dla zasłużonych w dziedzinie upowszechniania kultury, instruktor harcerski w stopniu harcmistrza, pedagog, lalkarz, plastyk, chórmistrz, inscenizator i reżyser.

Na warszawskim Grochowie ukończył szkołę podstawową przy ul. Kordeckiego oraz liceum przy ul. Zbaraskiej. Przed II wojną światową był zuchem w 22 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej na warszawskim Grochowie. W pierwszych miesiącach wojny zmarł jego ojciec, więc Andrzej jako 11-latek pozostał sam z mamą. W czasie okupacji organizował teatrzyki kukiełkowe dla młodszych dzieci „Mara” i „Skrzat” działały one nawet podczas Powstania Warszawskiego, w którym Andrzej Kieruzalski ps. ‘FLis’, żołnierz Szarych Szeregów, brał udział. W Szarych Szeregach był patrolowym patrolu „Orłów”, p.o. drużynowym 19 Drużyny „Zawiszy”, kronikarzem Roju „Orły Podolskie” (prasko grochowskiego hufca „Zawiszy”). W październiku 1944 ponownie w macierzystej 22 WDH, był jej drużynowym. W 1946 był członkiem komendy Hufca Harcerzy Praga.

Za swoje zasługi otrzymał Warszawski Krzyż Powstańczy, dwukrotnie Krzyż Armii Krajowej (Londyn, Warszawa) a także decyzją Prezydenta RP Krzyż Komandorski orderu „Odrodzenia Polski” w 1993 roku.

Po wojnie wstąpił w szeregi Chóru Centralnego Zespołu Artystycznego Związku Harcerstwa Polskiego, kierowanego przez Władysława Skoraczewskiego.

Andrzej Kieruzalski – twórca i dyrektor Zespołu Artystycznego Gawęda

Urodzony 27 sierpnia 1928 w Warszawie, zmarł 3 maja 2017 w Warszawie. Jeden z pierwszych kawalerów Orderu Uśmiechu i laureat Nagrody m.st. Warszawy dla zasłużonych w dziedzinie upowszechniania kultury, instruktor harcerski w stopniu harcmistrza, pedagog, lalkarz, plastyk, chórmistrz, inscenizator i reżyser.

Na warszawskim Grochowie ukończył szkołę podstawową przy ul. Kordeckiego oraz liceum przy ul. Zbaraskiej. Przed II wojną światową był zuchem w 22 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej na warszawskim Grochowie. W pierwszych miesiącach wojny zmarł jego ojciec, więc Andrzej jako 11-latek pozostał sam z mamą. W czasie okupacji organizował teatrzyki kukiełkowe dla młodszych dzieci „Mara” i „Skrzat” działały one nawet podczas Powstania Warszawskiego, w którym Andrzej Kieruzalski ps. ‘FLis’, żołnierz Szarych Szeregów, brał udział. W Szarych Szeregach był patrolowym patrolu „Orłów”, p.o. drużynowym 19 Drużyny „Zawiszy”, kronikarzem Roju „Orły Podolskie” (prasko grochowskiego hufca „Zawiszy”). W październiku 1944 ponownie w macierzystej 22 WDH, był jej drużynowym. W 1946 był członkiem komendy Hufca Harcerzy Praga.

Za swoje zasługi otrzymał Warszawski Krzyż Powstańczy, dwukrotnie Krzyż Armii Krajowej (Londyn, Warszawa) a także decyzją Prezydenta RP Krzyż Komandorski orderu „Odrodzenia Polski” w 1993 roku.

Po wojnie wstąpił w szeregi Chóru Centralnego Zespołu Artystycznego Związku Harcerstwa Polskiego, kierowanego przez Władysława Skoraczewskiego.

W 1956 ukończył studia na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Był autorem filmów animowanych, m.in. o tematyce medycznej, projektów architektonicznych, a także ilustracji do płyt. Był także twórcą wielkiej makiety kolejki w skali H0, która przez wiele lat stała w Centralnej Składnicy Harcerskiej przy ul. Marszałkowskiej w Warszawie. Razem ze swoim przyjacielem ze studiów, a późniejszym współpracownikiem, Romanem Huszczo, napisał dwie książki: Z kukiełką w plecaku (Warszawa 1959) i Nasz najpiękniejszy obóz (Warszawa 1960). W latach 60-tych był mistrzem Warszawy i wicemistrzem Polski w rajdach samochodowych.

Po wojnie, w 1952 roku, w Domu Harcerza na warszawskiej Pradze po raz kolejny zaprosił dzieci do zabawy w teatr. Dla wielu młodych ludzi, którzy od urodzenia żyli w strachu wojny była to pierwsza szansa na radość i namiastka beztroskiego dzieciństwa.

Za namową hm. Stefana Wyrobka, założył w Domu Harcerza na Pradze (przy ul. Siedleckiej 37) teatrzyk kukiełkowy Gawęda, z którego powstała później 170 WDH im. Stanisława Wyspiańskiego, a następnie Reprezentacyjny Zespół Artystyczny ZHP Gawęda.

Do końca życia był jego dyrektorem artystycznym. Swoim pomysłem inspirował najlepszych pedagogów, muzyków, plastyków, autorów tekstów i choreografów. Są to znani polscy twórcy, tacy jak pisarze Wanda Chotomska, Krzysztof Gradowski, Marek Groński, Wojciech Kejne, Jonasz Kofta, kompozytorzy Włodzimierz Korcz, Czesław Majewski, Andrzej Korzyński, Zbigniew Stelmasiak, Andrzej Zygierewicz, reżyser Krzysztof Gradowski, scenograf Adam Kilian, choreografowie Zofia Rudnicka, Witold Gruca, Józef Zaprzałkowski oraz projektanci kostiumów Joanna Radzka I Tatiana Kwiatkowska oraz wielu innych, którzy do dzisiaj współpracują z Zespołem. Dzięki temu Gawęda reprezentowała najwyższy poziom artystyczny, wyznaczała trendy i modę.

Tak powstał Zespół, który występując na scenach w kraju i za granicą, niósł radość dziecięcego wieku. Gawęda jako wizytówka Polski wystąpiła na wszystkich kontynentach, a dziennikarze napisali o nim: …jest to Zespół, który każdy człowiek chociaż raz w życiu powinien zobaczyć.

Po wojnie wstąpił w szeregi Chóru Centralnego Zespołu Artystycznego Związku Harcerstwa Polskiego, kierowanego przez Władysława Skoraczewskiego.

Za namową hm. Stefana Wyrobka, założył w Domu Harcerza na Pradze (przy ul. Siedleckiej 37) teatrzyk kukiełkowy Gawęda, z którego powstała później 170 WDH im. Stanisława Wyspiańskiego, a następnie Reprezentacyjny Zespół Artystyczny ZHP Gawęda.

Do końca życia był jego dyrektorem artystycznym. Swoim pomysłem inspirował najlepszych pedagogów, muzyków, plastyków, autorów tekstów i choreografów. Są to znani polscy twórcy, tacy jak pisarze Wanda Chotomska, Krzysztof Gradowski, Marek Groński, Wojciech Kejne, Jonasz Kofta, kompozytorzy Włodzimierz Korcz, Czesław Majewski, Andrzej Korzyński, Zbigniew Stelmasiak, Andrzej Zygierewicz, reżyser Krzysztof Gradowski, scenograf Adam Kilian, choreografowie Zofia Rudnicka, Witold Gruca, Józef Zaprzałkowski oraz projektanci kostiumów Joanna Radzka I Tatiana Kwiatkowska oraz wielu innych, którzy do dzisiaj współpracują z Zespołem. Dzięki temu Gawęda reprezentowała najwyższy poziom artystyczny, wyznaczała trendy i modę.

Tak powstał Zespół, który występując na scenach w kraju i za granicą, niósł radość dziecięcego wieku. Gawęda jako wizytówka Polski wystąpiła na wszystkich kontynentach, a dziennikarze napisali o nim: …jest to Zespół, który każdy człowiek chociaż raz w życiu powinien zobaczyć.

Po wojnie wstąpił w szeregi Chóru Centralnego Zespołu Artystycznego Związku Harcerstwa Polskiego, kierowanego przez Władysława Skoraczewskiego.

Andrzej Kieruzalski wychował kilka pokoleń młodych ludzi.

„Pamiętamy o Tobie Druhu – jesteś i zawsze bedziesz w naszych sercach” – słowa wychowanków Gawędy, tych, którzy do niej należeli i tych, którzy obecnie tworzą Zespół.

„Wychowanie przez sztukę i w kontakcie z nią” to autorska metoda wychowania Andrzeja Kieruzalskiego, która wytycza kierunek prowadzącym Gawędę w dalszą drogę.

Za kilka miesięcy, 13.10. 2019 roku Gawęda kończy 67 lat.
„Dziękujemy Druhu, że dzięki Tobie mamy Gawędę”.